Fyndiš.
Sama hversu dimmur og drungalegur veturinn viršist, sama hversu skżjaš, kalt, blautt og ógešslegt vešriš kann aš verša, sama hversu nišursokkinn mašur veršur ķ sitt eigiš volęši, sjįlfsvorkunn og mįttleysi ķ vetrarkuldanum, žį er sólin fįrįnlega góš ķ žvķ aš birtast žegar sķst skyldi. Skyndilega eru morgnarnir oršnir bjartari, kvöldin oršin lengri, dagarnir hlżjari. Žaš sem eitt sinn virtist vonlaust er nś skyndilega oršiš geranlegt og rśmlega žaš. Aušvelt, jafnvel. En žannig virkar žetta allt saman. Mašur getur gert hvaš sem er, svo lengi sem mašur hefur įstęšu til žess. Žaš er ekki nóg aš hį trylltar barįttur į hverjum einasta degi ef žaš er til žess eins aš lifa af. Riddarinn sveiflar sveršinu fyrir föšurlandiš, konuna og krakkann. Įn žessara žriggja įstęšna er hann rįšvilltur og veikur fyrir. Tómur.
Žvķ er žaš afskaplega įnęgjulegt aš sjį sólina koma upp žegar į įtti alls ekki von į žvķ. Rétt eins og žegar Jax fęr skyndilega sjįlfstraustiš į nżjan leik ķ lok Mortal Kombat: Annihilation, rķfur af sér jįrnhendurnar og buffar kentįrinn Motaro ķ spaš, žį hljómaši einhverskonar hetjulegt techno-lag ķ hausnum į mér um helgina og allt gekk skyndilega aš óskum. Eša hvort žaš var techno? Kannski var žaš "Ljśfa Anna". Jś, sennilega.
Žó skal aušvitaš sem minnst talaš um Eurovision skandalinn, žar sem hręšilegi, śtžynnti, klisjukenndi og smešjulegi dans-dśettinn "Hommi og kelling" fóru meš afgerandi sigur af hólmi, žrįtt fyrir grķšarlega fyndiš og flott atriši Gillzeneggers og félaga. Mér hefur sjaldan į ęvinni veriš jafn misbošiš. Svo mašur vitni nś ķ Gillz į vefsķšunni hans, varšandi ódaušleg ummęli Frišriks um tunnuna: "Frišrik Ómar segir setninguna, įhorfendur pśa į hann og hann fattar aš hann gerši ķ buxurnar. Viš félagarnir vorum kannski berir aš ofan, en viš vorum ekki meš allt nišrum okkur." Sannari orš er erfitt aš finna.
Fariš ykkur ekki aš voša. Veriš grķšarlega hamingjusöm, takk.
